Peter Gehrisch

Strona glówna    Biografia    Spis dzieł    Recenzje    Projekty    Kontakt

„Powieść Gehrischa przedstawia się jako pełna obrazów powieść łotrzykowska. Niesamowicie piękny, w stylu Gehrischa jest wykwintny sarkazm. Jako źdźbło pedagogiczne wybija się do Homme à femmes, odkrywa u drużynowej Pionierów piekne kule biustu i próbuje na niej zdolność w giętkości ciał partyjnych”.

Stuttgarter Zeitung, 27.03.2004

„Autor Peter Gehrisch napisał wspaniałą powieść łotrzykowską ... Powieść ta jest językowo wytworna, pełna humoru i powagi, odważny przykład literatury, godny prezent dla miasta Drezna w roku jego jubileuszu.”

Undine Materni, Sächsische Zeitung, 28.01.2006

Tytuł wydania „Zraniony słowem wers” wyjęty z wiersza „Bemben dzięcioła” trafia w sedno niepodważalnego kontrastu między lirycznym melos i raniącą mizerę rzeczywistości czarującego i nędzy, to to z którego tworzy Peter Gehrisch. '

Helmut Ulrich w: die horen, zeszyt 203 (2001 r.)

Peter Gehrisch ogląda naturę i krajobrazy miast, przedstawia ich melancholię obrazowo, ich przelotność i upadek.

Tomas Gärtner, Dresdner Neueste Nachrichten, 22.10.2001 r.

(...) odbiera się najpierw dźwięk, który tylko należy do niego, rozdźwięk załamany pomiędzy tęsknotą a wyjaśnieniem, pomiędzy smutkiem a sensem rzeczywistości, z lekkim humorem jako zasadzka, która się czasami uwalnia w śmiały Numer cyrkowy sztuki zezwierzęcenia (...).

Gerhard Wolf w: Poet’s Corner 19, Peter Gehrisch, Berlin 1993 r.

Rzadko jest opisywane bombardowanie Drezna tak obrazowo wypełnionym, mocnym językiem.

Uta Beiküfner o powieści „Karnawał Hansa-Teodora“ w Berliner Zeitung, 24.08.2006 r.

Peter Gehrisch dostrzega z pewnością w Norwidzie, oprócz przesłania jego utworów, ich głębi intelektualnej i zawartych w nich elementów filozofii, także sprawność języka poetyckiego, któremu stara się sprostać. Warto przy tym zauważyć, że czyni to z dużą świadomością hierarchii elementów w poezji Norwida, rezygnując tam, gdzie to nieuniknione, z rymu i dźwięczności na rzecz niezaprzeczalnie istotniejszego znaczenia. (...) Dzięki  takiej elastycznej technice tłumaczowi udało się nie utracić w większości przypadków zbyt wiele z warstwy semantycznej, a przy tym nie ulec pokusie podporządkowania intencji wiersza obranej z góry strategii tłumaczenia.

Jacek Scholz, Studiach Norwidiana, Lublin 2005